شاعرانه
می توان هر لحظه هرجا عاشق و دلداده بودن ...
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 15:40 توسط ووهومن
|
شاعرانه
خدایا متشکریم که چشم دادی بهمون ...
واسه هیزی کردن و دیدن صحنه های زشت ... !!!
خدا رو شکر استعداد شاعری تو در زمینه ی دو بیتی هست و ژنتیکی مینیمال نویسی و قضیه در حدود حس بینایی فیصله پیدا کرده. فک کن اگر رباعی می سرودی احتمالا بیت بعدی شکر گذاری از نواحی ذماغی بود و یا به سرعت می رفتی تو کار حس لامسه.
یا خداااااااااااااااا فکرش رو بکن اگه تو قصیده بلد بودی و غزل و حماسه ، بیت آخرش کار شرح و تفضیل مناطق استراتژیک برای حس برانگیزی خواننده بودو حسن ختام را با عملیات اصل مطلب می بستی و می رفتی بانک برای باز کردن دفترچه یک میلیون تومانی و ثبت احوال برای درج اسم شکرالله در شناسنامه برای نوگل رسیده.
( ادبیات معاصر )
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 9:51 توسط ووهومن
|
شاعرانه
خوشحال و شاد و خندانم ...
قدر "تجرد" رو می دانم ...
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم فروردین ۱۳۸۹ ساعت 14:50 توسط ووهومن
|
شاعرانه
باد را ول نکنید ...
شاید این باد رها ... برسد بر شامه ای ....
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم اسفند ۱۳۸۸ ساعت 23:2 توسط ووهومن
|
شاعرانه
" ... " باید خودش بیاد
به چشماتم خیلی میاد
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم آذر ۱۳۸۸ ساعت 15:47 توسط ووهومن
|
شاعرانه
باز باران،
با ترانه،
با ثریا و فروزان،
می کنند از من گلایه ...
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم آذر ۱۳۸۸ ساعت 12:49 توسط ووهومن
|
کنارم بخوابو ... بدورم بتابو ...
از این لب بنوش ... چو تشنه که آبو ...
خدا دوست دارد ... لبی که ببوسد ...
نه آن لب که از ترس دوزخ بپوسد ...
+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 16:33 توسط ووهومن
|
شاعرانه
تصور کن تو می تونی بشی بی اف اون رویا ...
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم مرداد ۱۳۸۸ ساعت 23:30 توسط ووهومن
|
شاعرانه
شهر تو شهر دعا ... همه گنبداش طلا ...
شهر من شهر صفا ... همه دختراش بلا ...
پ.ن. 
+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم تیر ۱۳۸۸ ساعت 12:50 توسط ووهومن
|